Dag volgende vrienden,
Vandaag 11 april gestart in Pendueles met een zware miezerregen over een heel mooi kustpad. Gelukkig vandaag niet over asfalt. Fantastische vergezichten met bloeiende gele brem. Na ruim drie uur en door en door nat aangekomen in Llanes. Lekker bijwarmen met een paar koppen koffie in een cafeetje in goed gezelschap van de plaatselijke bevolking. Vandaar uit naar Pinires, zo’n 30 km. Vandaag in het totaal zo’n 37 km gelopen.
De afgelopen week kilometers gemaakt, gem. 35 km per dag (ongeveer 250 km, sinds de vorige update). Nu nog 460 km lopen van een totaal van royaal 900 km. De tocht valt veel zwaarder dan de Franse tocht in 2009. Met name door het vele asfalt en vaker lopen langs autowegen. Er zijn hele wel heel mooie stukken bij en ik kom door schilderachtige kustplaatsen Comillas, Colombres, Pasai Donibane en Donostia San Sebastian. Door het zoeken naar een nieuwe telefoon helaas weinig van Bilbao gezien.
De eerste week was heel warm, maar daardoor ook prachtige vergezichten. Vooral ’s morgens vroeg bij zonsopgang. De zon zag ik vaak opgaan omdat ik vroeg op pad ging; 7 uur. Zonsopgang later dan in Nederland. Ik ging met een lampje op pad en tegen 8 uur was het pas licht.
Onderweg en in de herbergen kom je vaak dezelfde pelgrims tegen; Nederlanders, veel Fransen een aantal Duitsers en een enkele Spanjaard. Vaak korte contacten, daarna ieder weer voor zichzelf verder in z’n eigen tempo. Onderweg wordt er weinig gepraat en vaak hard gewerkt om geconcentreerd naar boven of beneden te lopen. Mn het naar beneden lopen is zwaar, zeker met bagage op je rug. Ik heb ook al 2x een doosje met bagage teruggestuurd naar Nederland. Overbodige t-shirts, mappen etc.
In de herbergen is het meestal tussen 21 en 22 uur slapen en tussen 6 en 7 uur weer op. Vervolgens weer 9 tot 11 uur lopen. Zoveel uren lopen moet vaak omdat niet alle herbergen open zijn en je soms door moet lopen naar de volgende. Als er geen herberg is zijn de Spanjaarden zeer behulpzaam bij het zoeken naar een andere slaapplaats, meestal familie. Ze bellen dan met familie waar je bij staat en wordt er wat geregeld. Dan eten in een bar waar je samen met de “kok” dan iets samenstelt. Echte pelgrimsmenu’s zoals in Frankrijk ben ik nog niet tegen gekomen.
De lokale economie van de Basken lijkt redelijk weerbaar met vele autoindustrie. Maar aan de te koop staande en deels niet afgebouwde huizen kun je hier ook zien dat de bouw grote problemen kent.
Ondertussen denk ik dat mijn voeten redelijk onder controle komen, redelijk veel last van blaren gehad. Laten verzorgen bij een EHBO-post. Mijn gewicht van de rugzak is nu redelijk stabiel en ik heb mijn loopritme gevonden. Maar ja iedere dag is wel afwachten hoe houden mijn voeten het, ik merk dat ze wel heel kwetsbaar zijn.
Vandaag ben ik halverwege de tocht en blij dat ik opschiet. Kans is groot dat ik gezien het tempo wat speelruimte heb om voor 27 april in Santiago te zijn. Als het mooi weer is wil ik wel een rustdag inplannen. Aan deze kust is het weer wisselvallig.
Ik ben zeer benieuwd wat de tocht me verder gaat brengen. Ik heb er zin in….
Groeten voor allemaal….Cees
Note van de redactie:
Cees heeft de reis met succes afgelegd. In totaal in 28 dagen heeft hij 860 km afgelegd! En bijna 1000 Euro bijelkaar gebracht voor Vrouwen Bouwen/SOS Kinderdorpen. Heel erg bedankt, Cees!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten